Reisdag van Nakusp naar Bearcreek

Nakusp verlaten was niet zo moeilijk. Het badderen in de warmwaterbronnen is heerlijk maar drie keer op één dag is overdadig.

Onze camping-buurman had een eigenaardig trekje door elke avond vanaf 19:00 uur (veel) hout te gaan verbranden. Hij deed dat achter zijn caravan en ging dan naar binnen….. en wij zaten met ramen dicht in verband met de rook. Misschien was de buurman nog een afstammeling van de indianen; op de camping was geen telefoonverbinding mogelijk (en geen wifi). Omdat zijn bijl (tomahawk) vlak naast de houtblokken lag leek het mij niet verstandig om hem te vragen of hij communiceerde met rooksignalen….

Zondagochtend in Nakusp, uitgestorven. Wel was de supermarkt open, met een heel aardige eigenaar. Ik wilde graag een rekverband voor mijn knie en die verkocht hij niet. Wel pleisters en dat soort dingen. Bij de kassa kwam hij naar ons toe om het rekverband uit zijn eigen verbanddoos aan ons te geven ....gratis. Dat soort dingen maakt een mens blij.

Wij hadden de reis naar Bear Creek met 50 kilometer ingekort door de weg door de bergen te nemen. Daar hebben wij geen spijt van gehad ondanks dat we meer tijd nodig hadden. De weg was als de kronkelweggetjes in de Dolomieten. Vooral op deze weg waren er heel veel motorrijders die lustig de rondjes draaiden. Wat een aparte figuren zijn dat toch op die motoren. Behalve de tatoeages zag je de lange haren, de onverzorgde kleding en tsja….hoe zal ik het omschrijven…..geen lieverdjes om te zien. Halverwege de weg was er een gratis pont waar ik mijn ogen de kost kon geven; tijdens het rijden gaan de motorrijders ons te snel.

Wij zijn deze dag 2 grote steden gepasseerd. Vooral Kelowna is een grote stad met meer dan 100.000 inwoners. De stad ligt aan een groot meer, hetzelfde meer als van onze camping ‘Bear Creek’. Onze tom-tom deed vreemd door ons door de woonwijken met veel drempels te sturen. Het was niet prettig om daar met de camper door heen te moeten, wij waren blij dat het zondag was (geen woon-werkverkeer).

Ons plekje op de camping was prima en schoon. Bij binnenkomst was duidelijk aangegeven dat de camping vol was; ons gewapper met de reservering werkte prima. Wij kregen (weer) alle regeltjes te horen en te lezen. Nadat wij over de camping liepen om het meer te zien bleek niemand zich aan die regeltjes te houden; op één plek telden wij 6 tentjes met allerlei kindergrut (dat slecht luisterde…). Het werd een warme nacht, de temperatuur kwam niet onder de 28 graden. Omdat er geen elektriciteit was en de generator tussen 18:00 uur en 20:00 uur aan mocht hebben wij voor de eerste keer zowel de generator als de airco gebruikt. Het hielp niet veel; de volgende dag was ik voor 6 uur al onder de douche en wij reden rond 8 uur weg

Reisdag van Kokanee Creek naar Nakusp

We verlieten een mooi kampeerplekje met erg veel privacy. Er was maar één nadeel, de muggen. Twee meter achter de bebossing van onze plek was een soort moerasland en de zon scheen er vol op. Wat waren de beestjes blij met het Hollandse bloed; als ze een staart hadden werd er gekwispeld.

Zoals we gewend zijn van de campings in de nationale parken was alles uitstekend geregeld. Je plek heeft het bordje gereserveerd en op deze camping reed iemand met het golfkarretje voor ons uit om de weg te wijzen. Op de plek zelf kwam iemand controleren of alles door de vorige kampeerders schoon was achter gelaten. De ruime douches zijn gratis, met als extra deze keer een gehandicaptendouche….(ik ben gehandicapt, zere knie).

Jammer alleen dat bij deze camping het dumpen van het ‘grijze en zwarte water’ (oftewel de tanks legen van het huishoudwater en het toilet) 5 dollar moest kosten. Wij wisten dat wij 2 dagen op een camping gingen staan zonder dumpstation; en na 2 dagen zijn de tanks vol en de watertank leeg. Een bijkomend nadeel is dat het display waarop je de inhoud van de tanks kunt aflezen de geest heeft gegeven. Nu kunnen wij niet meer zien wat de inhoud van de tanks is.

Ook al hebben wij een nieuwe camper meegekregen; bij de eindcontrole van de camper heeft Fraserway steken laten vallen. Onderweg klagen heeft geen zin, een omweg maken naar een camperboer doe je alleen in echte noodgevallen. Een wateraansluiting die niet past en daardoor behoorlijk lekt, de slang naar de afvaltanks die te kort is of een slot dat niet dicht gaat zijn voor ons geen redenen om de hele trip om te zetten.

Tijdens de reis naar Nakusp kregen wij weer het zicht op de Rockey Mountains met de mooie sneeuwtoppen. Een gedeelte van de route reed niet fijn; 40 kilometer was afgeschraapt asfalt vol met kuilen en zand. De route van vandaag was niet mooi genoeg voor foto’s; deze dag zullen er maar 2 foto’s zijn bij het verslag. Wij zijn verwend door al de mooie dingen die wij gezien hebben, dus het fototoestel blijft nu vaker op zijn plaats.

Nakusp zelf is een typisch provinciaals Canadees dorp met heel brede wegen en genummerde straten. Parkeren mag overal, zolang het maar niet voor een gele streep is. Wij konden er de boodschappen doen en op een andere camping voor 5 dollar gebruik maken van een dumping station.

Reisdag van Fort Steele naar Kokanee Creek Provincial Park

Een goed begin van de dag werd gemaakt door rond 5:30 uur op te staan en de foto’s op de website te zetten. Op de camping bij Fort Steele was gratis wifi; helaas viel de verbinding er ’s avond regelmatig uit. In de vroege ochtenduren was de bandbreedte beduidend beter. Het plaatsen van de foto’s op de website is een tijdrovende klus; ik had dat (achteraf gezien) op een andere manier moeten voorbereiden. In ieder geval is het gelukt, de ochtendstond had voor mij goud in de mond.

Rond 10:00 vertrokken wij van de camping in de wetenschap dat aan het eind van onze route de klok een uur werd terug gezet, dus een dag van 25 uren. De omgeving was beduidend anders dan de andere dagen; veel meer loofbomen en hier en daar koeien en paarden. Eén keer moest er hard geremd worden voor een hert dat vlak voor de camper overstak. Meer ‘wilde’ dieren hebben wij deze dag niet gezien.

Een stop werd gemaakt bij ‘het glazen huis’. In 1952 ging een begrafenisondernemer met pensioen. Hij kreeg het idee om van de lege flessen van balsemvloeistof een huis te bouwen. Bij vrienden en collega’s heeft hij zo’n 50.000 vierkante flessen verzameld met een totaalgewicht van 250.000 kilo (volgens de gegevens die wij daar kregen). Het huis is op een rots gebouwd, boven een meer. Wij hebben door het huis gelopen (2 verdiepingen hoog); het is een reuze gezellig huis. 

Het heeft ronde kamers, met een geweldig uitzicht. De terrastuinen zijn heel vrolijk ingericht met ruim 3800 bloemen. De begrafenisondernemer is dood; de weduwe en de dochter en zoon hebben er een museumpje van gemaakt. Heel leuk om te zien.

Verder hadden wij deze dag nog een gratis boottocht van 35 minuten, in Canada zijn sommige veerponten gratis. De camping is volgens verwachting (de muggen ook….).