Dag 34 – zondag 9 juli 2017
De laatste dag in Canada
Koffer-inpak-dag en niet te veel doen. Dat is het motto van vandaag. Morgen moeten wij urenlang stilzitten in het vliegtuig en de ervaring is dat dit vermoeiender is dan een hele dag fietsen.
Misschien komt dit doordat wij morgen binnen één etmaal 33 uur ouder worden? Het tijdsverschil tussen Vancouver en Amsterdam is 9 uur. Morgen krijgen wij te maken met 9 uur later in de tijd; dus 9 uur extra ouder…
Dit tijdsverschil was regelmatig te merken. Gisteren heb ik kleindochter Ymke gesproken; ze had net ontbeten en was klaar om te gaan zwemmen voor het goede doel: ALS. zwemmen voor ALS
Ik vertelde haar dat het bij ons nacht was en dat wij naar bed gingen. Voor een kind is dit tijdsverschil moeilijk te begrijpen omdat zij opgegroeid zijn met communicatiemiddelen als Whatsapp. De wereld voor deze generatie is zonder grenzen; je kan altijd met iedereen over de wereld communiceren. En ik verwonder mij er nog over dat morgen dat grote zware vliegtuig de lucht in kan (technisch begrijp ik het wel, al blijft het een indrukwekkend iets).
Vandaag hebben wij niet anders gedaan dan de 4 koffers en de 2 rugzakken inpakken. Wij zijn er even uit geweest om nog een flesje water te kopen, de taxi te bestellen en sushi te halen (onze favoriete avondmaaltijd). De koffers zitten allemaal rond de 20 kilo; dat is ruim onder het toegestane gewicht van 23 kilo.
Het bevestigen van onze vlucht lukte niet; de reden zal wel (weer) zijn dat niet wij maar Jan Doets (de reisorganisator) voor ons geboekt heeft. Geen van de aan ons geleverde codes werkten. Morgen zorgen wij ervoor dat wij op tijd op het vliegveld zijn in de hoop dat onze gereserveerde plekken niet weggegeven zijn.
Wij kunnen terugzien op een vakantie zoals wij dat ook voor ogen hadden. Er zijn zoveel mooie herinneringen. Het lijkt al weer maanden geleden dat wij de orka’s zagen zwemmen in de Pacific. We weten dat wij geboft hebben, als wij 3 weken later hadden geboekt waren veel reserveringen vervallen doordat wij niet de routes konden volgen in verband met de bosbranden.
Bij elkaar hebben wij ruim 3000 foto’s gemaakt…. Niet alle foto’s zijn mooi, ze moeten nog uitgezocht en ‘kijk-klaar’ gemaakt worden. Wij zijn vol verhalen over onze reis en vinden het fijn als we er over kunnen vertellen. Daarom: Heb je zin om verhalen te horen over onze reis dan ben je van harte welkom. Vanaf dinsdagmiddag zijn wij weer thuis.
Henk en Tineke