Dag 11 – vrijdag 16 juni 2017
Reisdag van Hat Creek Ranch naar Wells Gray Park – Clearwater
Vandaag weer rond 6 uur het bed uit, en dat is niet moeilijk op deze vakantie. Elke avond rollen we rond 21:30 uur het bed in; dan is de energie van die dag verbruikt. Je ziet en doet zoveel elke dag; dat laat zich merken. Om deze dag goed te beginnen stonden de verhaaltjes en de foto’s ’s morgens vroeg klaar om op de website te zetten. Er is internet op de camping, maar dan moet je wel vlak bij het hoofdgebouw gaan zitten. Om 7:30 uur zaten wij daar met de bedoeling om rond 9 uur weg te kunnen rijden. Verkeerd gedacht; het werd 10 uur. De reden was dat de wifi verbinding elke keer wegviel. Erg irritant, nu kon je ook niet controleren of de gegevens er goed op stonden; vooral als je weet dat je 2 dagen naar een camping gaat waar zelfs geen telefoonverkeer mogelijk is.
De reis verliep voorspoedig; we hadden een aftakking van de reis ingebakken voor het plaatsje 100 Mile House. Zo’n plaatsnaam moet toch wel iets bijzonders hebben (er is ook een 70 Mile House, een 108 Mile House, enzovoorts). De reden van deze namen is dat er vroeger tijdens de Gold Rush naar de Cariboo goudvelden roadhouses (herbergen) stonden die meteen de afstand aangaven. Het tellen begint in Lilloouet (mijl 0). Wat betreft 100 Mile House, het kleine plaatsje is helemaal niet aantrekkelijk. Er is wel een groot winkelcentrum waar wij volop muggenspul konden inslaan.
Met een heerlijke zomerse temperatuur kwamen wij aan bij het informatie-gebouw (een soort VVV) van Clearwater. Het was er erg druk; met bussen vol stroomden de mensen er binnen. Van te voren hadden wij al uitgezocht dat daar boottochten te reserveren zijn over het Clearwater Lake. De prijs is erg pittig; maar de weersvooruitzichten voor de volgende dag beloofden veel. Wij hebben na een (korte) aarzeling toch gereserveerd, om vervolgens gebruik te maken van de gratis wifi in het gebouw. De mislukte ochtendpoging met de website moest toch rechtgebreid worden. En terwijl wij daar zaten te internetten begon het buiten te plenzen……
In de stromende regen werd daarna de laatste 65 kilometer gereden naar de camping; deze kilometers gaan een groot gedeelte over een verharde zandweg vol kuilen. En toen gebeurde het:
Wel een schompig beest, maar toch. Eindelijk iets groters dan een eekhoorn of een vogeltje; en dat op ongeveer 5 meter afstand.
 |
 |
 |
De zandweg in de regen zorgde ervoor dat onze mooie witte camper onder de modder kwam te zitten. 
Terwijl wij die modder aan het bewonderen waren wisten wij meteen waarom het muggenspul gekocht was. De zon ging weer schijnen en alle muggen uit de omgeving kwamen meteen op het Hollandse bloed af. Buiten zitten was er niet meer bij; wat kunnen die beesten gemeen steken. Ondanks dat alles in de camper dicht was en er ruim 16 muggen naar de muggenhemel waren gestuurd was Henk zijn hoofd de volgende ochtend net een knollenveld; en ik had zo te zien de mazelen……